අද කාලේ සත්තුන්ට ආදරේ කරනවා කියන බොහෝ දෙනා, තමන් පණ වගේ පෝෂණය කළ බල්ලා හෝ පූසා වයසට ගියාම, ලෙඩ වුණාම පාරට දමන කතා අපිට අලුත් නෙවෙයි. මනුස්සකමට වඩා පහසුකම් බලන ලෝකයක ඒවා සාමාන්ය කතා වුණා.
හැබැයි මේ කතාව වෙනස්.
මේ කියන්න යන්නේ ඒ හැම කතාවකටම නිහඬ උත්තරයක් දෙන අපූරු තාත්තා කෙනෙක් ගැනයි.
තමන්ගේ වයස ගැනවත්, ශක්තිය ගැනවත් නොසිතා, ලෙඩ වුණු තමන්ගේ හිතවත් බල්ලා ලෑලි තට්ටුවක තබාගෙන කර උඩ තියාගෙන මහ පාරේ යන ඔහු කෙනෙක් දැකලා තිබුණා. ඒ ගමනේ ඉලක්කය එකයි — කොහොම හරි සතාව සනීප කරගන්න. ඒක වෙනුවෙන් ඔහු යන්නේ පශු වෛද්යවරයෙක් හමුවටයි.
වාහන තිබුණත් මනුස්සකම නැති කාලයක, මේ තාත්තා වාහනයක් නැතිවුණත් හදවතෙන් පොහොසත්.
සල්ලි නැතිවුණත්, සත්ත්වයකු වෙනුවෙන් කරට තියාගෙන යන්න පුළුවන් ඒ හයිය — ඒක සරල ආදරයක් නෙවෙයි, ඒක සැබෑ බැඳීමක්.
අපිට කතා කරන්න බැරි සත්තුන්ට මෙහෙම ආදරේ කරන මිනිස්සු ඉන්න නිසාම, ලෝකය තාමත් ලස්සනයි කියලා විශ්වාස කරන්න පුළුවන්.
සැබෑ ආදරයට සීමා නැහැ කියන එක, මේ තාත්තා ක්රියාවෙන්ම ලෝකෙට මතක් කරලා දුන්නා.
— සමාජ මාධ්යයෙන් ලබාගත් තොරතුරු ඇසුරෙන් සංස්කරණය කළ සටහනක් —
