University of Peradeniya හි පශු වෛද්ය පීඨයට ඇතුල් වන ඕනෑම අයෙකුට වසර ගණනාවක් පුරා හමුවූ සුවිශේෂී චරිතයක් තිබුණා.
ඇය මිනිසෙක් නොවුණත්, එම පීඨයේ ශිෂ්ය ශිෂ්යාවන්ට නිහඬවම පාඩම් උගන්වූ සැබෑ ගුරුවරියක් ලෙස බොහෝ දෙනා ඇය සිහිපත් කරනවා.
ඇයගේ නම හාමිනා.
2016 වසරේදී පාදයක ඇති වූ ආබාධයකට ප්රතිකාර ලබාගැනීම සඳහා අහම්බෙන් පශු වෛද්ය පීඨයට පැමිණි ඇය, එතැන් පටන් එම පීඨයම තම නිවස කරගත්තා. කාලයත් සමඟ ඇය පීඨයේ සිසුන්ට වඩාත් හුරුපුරුදු චරිතයක් බවට පත්වුණා.
සිසුන්ට ආත්ම විශ්වාසය දුන් “නිහඬ ගුරුවරිය”
පශු වෛද්යවරයකු වීමේ සිහිනයක් හිතේ තබාගෙන පීඨයට පැමිණෙන නවක සිසුවෙකු මුලින්ම මුහුණ දෙන ලොකුම අභියෝගය වන්නේ සජීවී සතෙකු පරීක්ෂා කිරීමේදී ඇතිවන චකිතයයි.
එන්නත් කටු ගැසීම, ලේ සාම්පල ගැනීම, හදගැස්ම පරීක්ෂා කිරීම වැනි ක්රියා සිදු කරන විට නවක සිසුන්ගේ අත් බොහෝවිට වෙවුලනවා. ඒ වෙවුලන අත් වලට ආත්ම විශ්වාසය ලබා දුන්නේ හාමිනා.
ශිෂ්යයන් දහ පහළොස් දෙනෙක් පෝලිමට පැමිණ ඇය මත විවිධ පරීක්ෂණ නැවත නැවතත් සිදු කළත්, ඇය දැක්වූ ඉවසීම සරලව විස්තර කළ නොහැකි තරම්ය.
එක් මොහොතකවත් කලබල නොවී, නිහඬවම ඒ සියල්ල ඉවසූ ඇය බොහෝ දෙනාට සැබෑ “ප්රායෝගික පුහුණුකාරිනියක්” ලෙසම පෙනුණා.
ඇයගේ අහිංසක දෑස් තුළින් කියවුණේ
“මට ටිකක් රිදුණත් කමක් නැහැ… ඔයාලා හොඳට ඉගෙනගෙන තවත් සත්තු ගොඩක් බේරාගන්න”
යන නිහඬ පණිවිඩයයි.
“මල්ගුමි” සමඟ ඇති වූ සංවේදී බැඳීම
හාමිනාගේ ජීවිතයේ වඩාත්ම සංවේදී සබඳතාවය තිබුණේ “මල්ගුමි” නම් පූස් මිතුරා සමඟයි.
දශකයකට ආසන්න කාලයක් ඔවුන් දෙදෙනා එකට කෑම බෙදාගෙන, එකට නිදමින්, එකට ජීවිතය ගත කළ බව කියවේ.
හාමිනා සිය අවසන් හුස්ම හෙළන මොහොතේද මල්ගුමි ඇය අසලින්ම ඉවතට නොගොස් රැඳී සිටියා. ඇයගේ හිස හා මුහුණ ලෙවකමින් අවසන් වතාවට ආදරය පළ කළ එම දර්ශනය, එය දුටු බොහෝ දෙනාගේ හදවත් සංවේදී කළ මොහොතක් බව පැවසේ.
සතෙකුට දුන් අභිමානවත් සමුදීම
හාමිනාගේ මෙහෙවර අගයමින් පශු වෛද්ය පීඨයේ බලධාරීන් ඇයට විශේෂ ගෞරවයක් ලබා දුන්නා.
ඇය වෙනුවෙන් ආගමික වතාවත් පැවැත්වූ අතර, පීඨයේ සහ පශු වෛද්ය රෝහලේ කටයුතු පැයක කාලයක් නිල වශයෙන් නතර කරමින් ඇයට අවසන් ගෞරව දැක්වීමටද කටයුතු කළා.
සතෙකු වෙනුවෙන් විශ්වවිද්යාලයක් මෙතරම් ගෞරවයෙන් සමුදීමක් සංවිධානය කිරීම දුර්ලභ සිදුවීමක් ලෙස බොහෝ දෙනා සඳහන් කරනවා.
අදත් ජීවමාන මතකයක්
හාමිනා අද නිහඬවම නින්දට ගොස් ඇත.
නමුත් ඇය මත වෙද නළාව තබා හදගැස්ම ඇසූ දහස් ගණනක් පශු වෛද්යවරු අද ලෝකයේ විවිධ තැන්වල සතුන්ගේ ජීවිත බේරාගනිමින් සිටිනවා.
එහෙම සෑම මොහොතකම, ඒ අහිංසක සත්වයගේ ජීවිතය තුළින්
හාමිනා නැවත නැවතත් පණ ලබනවා කියලා බොහෝ දෙනා විශ්වාස කරනවා.
